غزل شماره 347 حافظ: صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

به گزارش کهن پارس، غزل شماره 347 حافظ غزلی است عاشقانه و یکدست و شاعر در آن تعابیر عرفانی به کار نبرده است. در بیت نخست خطاب به معشوق می گوید ای محبوب زیبارو، حیرانم، خودت بگو در غم عشق و دوری ات چه تدبیری بکار ببندم و تا چه زمانی در غمت شب تا صبح بنالم؟ دلِ دیوانه ام دیگر پند و اندرز نمی شنود، مگر اینکه با سر موی تو او را در زنجیر کشم.

غزل شماره 347 حافظ: صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

خبرنگاران | سرویس فرهنگ و هنر

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود

مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

در یکی نامه محال است که تحریر کنم

با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد

در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد

دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم

دور شو از برم ای واعظ و بی فایده مگوی

من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

نیست امید صلاحی ز فساد حافظ

چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

تعبیر فال حافظ شما

به دنبال بهترین راه چاره برای مقابله با غم ها و غصه ها هستی تا زندگی بهتری بسازی. امیدت را از دست مده و دست از تلاش بی وقفه ات بر ندار. مانند گذشته در برابر سختی ها و کم لطفی ها مقاومت کن. شاید کسانی پیدا شوند که تو را سرزنش کنند و یا بر سر راه تو دام بگسترانند. به حرفشان گوش مکن و از حیله، تزویر و سرزنش آنان بیمی به دل راه مده. خوبی و بدی زندگی بستگی به اعمال و رفتار خودت دارد. خود را به دست سرنوشت مسپار و اختیار زندگی خویش را در دست گیر.

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

شاهد فال:

غزل شماره 348 - دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

غزل شماره 347 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی

کد مولتی مدیا

دانلود

فیلم اصلی

معنی و تفسیر غزل شماره 347 حافظ

بیت اول

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

ای محبوب زیبای من، برای غم عشق تو چه چاره ای بیندیشم و تا چه زمانی در این غم ناله های سحرگاهی سر بدهم؟

✦✦✦✦

بیت دوم

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود

مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

کار دل دیوانه از اینکه بهبودی حاصل کند گذشته، چاره ای نیست مگر اینکه او را نیز با زنجیر گیسوی تو به بند و زنجیر بکشم.

✦✦✦✦

بیت سوم

آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

در یکی نامه محال است که تحریر کنم

افسوس که ممکن نیست آن رنج هایی را که در زمان دوری تو کشیدم، در یک نامه بیان کنم.

✦✦✦✦

بیت چهارم

با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

با وجود گرفتاری های حاصله از انتهای گیسوان بلند تو، دیگر فرصتی برای اینکه تمام پریشانی های خود را بیان کنم ندارم.

✦✦✦✦

بیت پنجم

آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد

در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

هر زمان که آرزوی دیدن جان خود را داشته باشم، تصویر زیبای روی تو را پیش چشم خود مجسم می سازم.

✦✦✦✦

بیت ششم

گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد

دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم

اگر بدانم که به وسیله از دست دادن دل و دین به وصال تو می رسم، از این دو دست کشیده و در این معامله سود خواهم برد.

✦✦✦✦

بیت هفتم

دور شو از برم ای واعظ و بی فایده مگوی

من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

ای نصیحتگو، از پیش من دور شو و سخنان بی فایده مگو که من از آن هایی نیستم که گوش به حرف های دروغ و فریبنده می دهند.

✦✦✦✦

بیت هشتم

نیست امید صلاحی ز فساد حافظ

چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

امیدی بر این که تباهکاری های حافظ به پرهیزکاری بدل شود نیست. چون سرنوشت چنین تعیین شده، چه چاره اندیشی می توانم بکنم؟

منبع: شرح جلالی بر حافظ با تصرف و تلخیص.

منبع: ستاره
انتشار: 19 اسفند 1399 بروزرسانی: 19 اسفند 1399 گردآورنده: parskohan.ir شناسه مطلب: 718

به "غزل شماره 347 حافظ: صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "غزل شماره 347 حافظ: صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید